Λογαριασμός
Άρθρα Ειδήσεις Forums Blogs Σελίδες Εργαλεία Μέλη
  •  
 
Ενέργειες
Βαθμολογία
0 ψήφοι
Επισκόπηση

Ανταπόκριση από το investorblog! Επενδύοντας στο XAA.

Κατηγορίες
Blogging for Money (1 Καταχωρήσεις)
Χρηματιστήριο-Επενδύσεις (152 Καταχωρήσεις)
Η αφύπνιση και ο αποπροσανατολισμός της κοινής γνώμης.
Η αφύπνιση και ο αποπροσανατολισμός της κοινής γνώμης.
2254 Ημέρα/ες πριν 0 σχόλια Κατηγορίες: Χρηματιστήριο-Επενδύσεις Ετικέτες: ΧΑΑ, επενδύσεις, χρηματιστήριο, τιτκ, τιτάνας

Το τελευταίο διάστημα στο Internet και τα Blogs έχουν γεμίσει με δημοσιεύσεις στις οποίες γίνεται προσπάθεια να ερμηνευτεί το πρόβλημα του χρέους και πτυχές αυτού. Αυτά τα κείμενα έχουν μεγάλη απήχηση στο κοινό, που μετά από δεκαετίες αφυπνίζεται, κοινωνικά και πολιτικά, ωθούμενο από την κρισιμότητα των καταστάσεων. Κατά μια άποψη, αυτή η ζύμωση που γίνεται στη κοινωνία είναι θετική για τη δημοκρατία και όχι μόνο. Είναι ευχάριστο να βλέπεις όλο και περισσότερους να αδιαφορούν για τις κομματικές σημαίες και τα πανηγύρια, και αντ΄ αυτού να προσπαθούν να προσεγγίσουν την αλήθεια και να σκεφτούν.

 


Η εξεύρεση της αλήθειας , όμως, δεν είναι εύκολη υπόθεση. Ο καθένας την αντιλαμβάνεται διαφορετικά, ακόμα και όσοι έχουν πρόσβαση σε στοιχεία που δεν μπορεί να έχει ο καθημερινός πολίτης. Φανταστείτε τι συμβαίνει στις μάζες όπου η έλλειψη εξειδικευμένης γνώσης και η έκθεση στην προπαγάνδα που με αριστοτεχνικό τρόπο διαφορετικοί κύκλοι συμφερόντων ασκούν, δημιουργούν συνθήκες “θρίλερ” όπου κανείς δεν ξέρει ποιος είναι φίλος σου και ποιος ο δολοφόνος.


Ο κόσμος είναι τόσο πολύπλοκος και οι διασυνδέσεις μεταξύ ατομικών και άλλων συμφερόντων είναι τόσο δαιδαλώδεις, που η εξέλιξη κάποιων γεγονότων φαίνεται το λιγότερο περίεργη στους περισσότερους. Η συνωμοσιολογία έρχεται να καλύψει αυτή την απορία, για αυτό η λαϊκές μάζες είναι ευαίσθητες στην αποδοχή τέτοιων θεωριών, που συνήθως είναι προπαγανδιστικές και βρίσκουν γόνιμο έδαφος όπου υπάρχει ημιμάθεια. Και ενώ ο λαός διαβάζοντας τέτοια κείμενα θεωρεί πως βρίσκει φως, τελικά κατευθύνεται όλο και βαθύτερα στο σκοτάδι. Βασικό χαρακτηριστικό της “παγίδας” είναι η μονοδιάστατη ανάλυση, το κυνήγι μαγισσών και το “χρώμα” πως όλοι επιβουλεύονται την εξόντωση σου. Συγκεκριμένα, στο ζήτημα του χρέους γίνονται αναλύσεις επί αναλύσεων για τα κίνητρα του “σκοτεινού” ΔΝΤ, τους τοκογλύφους, τους κερδοσκόπους, τα συμφέροντα των τραπεζών και του κεφαλαίου σε μια λογική πως το συμφέρον των άλλων ισοδυναμεί με τη δική σου ζημιά και καταστροφή.


Από τους πολιτικούς, τους συνδικαλιστές, τους τραπεζίτες, μέχρι τους κεφαλαιούχους και τους κερδοσκόπους, όλοι έχουν ρόλο και λόγο ύπαρξης που είναι σημαντικός. Το ζήτημα είναι πως σφετερίζονται την ιδιότητά τους λειτουργώντας καταχρηστικά χάριν του δικού τους συμφέροντος. Ο βασικός παράγοντας που έχει καθηλώσει την χώρα είναι η ύπαρξη ενός μη παραγωγικού μοντέλου. Μέσω του κρατικού δανεισμού, η πολιτική εξουσία διοχέτευε όλο και περισσότερο χρήμα στους μισθούς του μη παραγωγικού δημόσιου τομέα και σε ημέτερα επιχειρηματικά και άλλα οικονομικά συμφέροντα, δημιουργώντας ένα κατεστημένο που λειτουργούσε με βάση τις πελατειακές σχέσεις. Δεν είναι εύκολο να διακρίνεις τη κορυφή αυτού του μορφώματος καθώς ο καθένας είχε τη δική του δύναμη και ρόλο, παίρνοντας το ¨κομμάτι της πίτας” που του αντιστοιχούσε. Ευνοημένοι και στυλοβάτες του υπήρξαν οι πολίτικοι και οι δημόσιοι λειτουργοί με τις μίζες, τα κόμματα και οι παρατρεχάμενοι τους, αυτοί που παραβίαζαν το νόμο λαδώνοντας, οι συνδικαλιστές, οι προνομιούχες συντεχνίες και άλλοι πολλοί. Μπορεί να μην ηχεί ευχάριστα και να μη θέλουμε να το παραδεχτούμε, αλλά το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων διοχετεύτηκαν στον μηχανισμό εξαγοράς ψήφων. Δηλαδή, τις ρουσφετολογικές προσλήψεις και τους μισθούς που κάθε μήνα ήταν υποχρεωμένο να πληρώνει το δημόσιο. Αυτό όπως καταλαβαίνετε δεν έγινε επειδή κάποιος αγαπούσε πολύ το λαό, αλλά λόγω του ότι οι ψήφοι ήταν αυτοί που μπορούσαν να κρατήσουν το σύστημα στην εξουσία.


Σαν αποτέλεσμα, σήμερα το μεγαλύτερο μέρος του προϋπολογισμού κατευθύνεται σε μισθούς και συντάξεις, χωρίς οι πολίτες να έχουν τις υπηρεσίες που τους αξίζουν. Αυτό δεν γίνεται αντιληπτό στους πολλούς γιατί οι περισσότεροι δημόσιοι υπάλληλοι ούτε βίλες έφτιαξαν ούτε πλούτισαν. Όμως, ο πλούτος που αφαίμαξαν 1000000 από αυτούς ξεπερνά κατά πολύ το χρήμα που κατέκλεβαν μερικές χιλιάδες διεφθαρμένων και υψηλά ιστάμενων, που πραγματικά πλούτισαν στις πλάτες του ελληνικού λαού. Το παραπάνω δεν το λέω με καμία κριτική διάθεση για τους δημόσιους υπαλλήλους, ούτε για να χρυσώσω το χάπι για τους “κλέφτες”. Γιατί πραγματικά τέτοιοι υπήρξαν με τις εγκληματικές τους ενέργειες.


Βέβαια, ο πλούτος έχει το χαρακτηριστικό να διαχέεται. Το δανεικό κρατικό χρήμα μέσω των υψηλών μισθών του δημοσίου δημιούργησε θέσεις εργασίας και στον ιδιωτικό τομέα που πλέον παρείχε υπηρεσίες, προϊόντα και οδήγησε σε έναν καταναλωτισμό που με τη σειρά του έφερα ανάπτυξη στην οικονομία και έκανε το βιοτικό μας επίπεδο να αυξάνει και να πλησιάζει αυτό των υπόλοιπων λαών της Δυτικής Ευρώπης. Όπως ήταν αναμενόμενο, αυτό αύξησε το κόστος εργασίας χωρίς να έχει αυξηθεί παράλληλα η παραγωγικότητα. Έτσι πλέον, οι μόνες συμφέρουσες δουλειές ήταν αυτές που είχαν να κάνουν με την παροχή υπηρεσιών στο εσωτερικό και τις εισαγωγές, ενώ η παραγωγή εγχώριων προϊόντων και οι εξαγωγές έγιναν τελείως ασύμφορες. Το καθημερινό νοικοκυριό δεν ανησυχούσε για αυτή την κατάσταση. Το μόνο που επιθυμούσε ήταν να κλείσει ακόμα περισσότερο η “ψαλίδα” της διαφοράς πλούτου με της άλλες χώρες της ΕΕ. Αν κάποιος οικονομολόγος, επιστήμονας ή τεχνοκράτης υποστήριζε το πάγωμα των μισθών(Ανδριανόπουλος, Γκαργκάνας κτλ.), γινόταν εχθρός της κοινής γνώμης , γιατί το βαθύ κράτος είχε απλώσει τα πλοκάμια του στα ΜΜΕ.


Αργά η γρήγορα, όμως, έρχεται όχι μόνο η στιγμή της διακοπής της ροής του δανεικού χρήματος αλλά και η ώρα της αποπληρωμής. Σε αυτό το σημείο έχουμε φτάσει σήμερα. Ακόμα και αν το σύνολο του χρέους μας χαριστεί, το πρόβλημα δεν θα έχει λυθεί. Ο κρατικός προϋπολογισμός πρωτογενώς έχει περισσότερα έξοδα από ότι έσοδα. Έτσι, ακόμα και αν μηδενίσουμε το χρέος μας θα χρειαζόμαστε πάλι πρόσβαση σε νέο δανεισμό. Έτσι, είναι ζήτημα χρόνου να φτάσουμε ξανά στο ίδιο σημείο. Άρα σε κάθε περίπτωση οι δαπάνες πρέπει να εξισωθούν με τα έσοδα. Αυτό δεν γίνεται από τη μια μέρα στην άλλη, ούτε χωρίς θυσίες. Μπορεί αυτά που προτείνει το ΔΝΤ να μην είναι η πετυχημένη συνταγή, αλλά είναι μια ευκαιρία να μην καταρρεύσουμε.


Στις αλλαγές αντιδρά έντονα το βαθύ κομματικό κράτος που έχει τους μηχανισμούς να επηρεάζει την κοινή γνώμη γιατί χάνει τα προνόμια του. Όπως πάντα χρησιμοποιούσε το άλλοθι για το δημόσιο συμφέρον για να έχει λαϊκή υποστήριξη και συνοχή. Π.χ οι συνδικαλιστές της ΔΕΗ δημιούργησαν το μύθο ότι η επιχείρηση είναι δημόσιο αγαθό και ότι δεν πρέπει να πουληθεί. Οι καθηγητές αντιδρούν στα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Ακόμα και οι αχρωμάτιστοι αγανακτισμένοι που σιχαίνονται και δίκαια αντιπαλεύονται όλους αυτούς που μας έφεραν εδώ, τελικά αντιδρούν και σηκώνουν πανό με τα οποία στηρίζουν τελικά το κατεστημένο και του δίνουν πόντους για να χρησιμοποιήσει τη λαϊκή αντίδραση για να κρατήσει τα προνόμια και να καθυστερήσει τις αλλαγές.


Οι αγανακτισμένοι πολίτες χωρίς οι ίδιοι να το καταλαβαίνουν και επιθυμούν, έχουν γίνει σύμμαχοι στη διατήρηση μιας κατάστασης που ευνοεί τους προνομιούχους. Δεν υπάρχει μεγαλύτερος εχθρός από το πολιτικό κατεστημένο, που σαφώς έχει δύναμη και θέλει να κρατήσει τα προνόμια του. Με το άλλοθι του δημοσίου συμφέροντος, της συνομοσιολογίας του κακού ΔΝΤ, των ξένων δυνάμεων και των κερδοσκόπων θα παλέψει να κρατήσει όσα περισσότερα προνόμια μπορεί για τη νέα εποχή. Όχι πως το ΔΝΤ, οι δανειστές και οι ξένοι δεν θα κοιτάξουν τα δικά τους συμφέροντα. Το παλιό κατεστημένο, όμως, είναι πιο επικίνδυνο από το ΔΝΤ και τους ξένους. Οι αγανακτισμένοι να το έχουν υπόψιν.


Ο πραγματικός κίνδυνος για τη χώρα είναι να προτιμήσουν οι προνομιούχοι να ζουν σε μια φτωχότερη χώρα και να συνεχίσουν να έχουν τα προνόμια τους από τα βρεθεί μια λύση. Οι ακραίες απόψεις για επιστροφή στη δραχμή και μονόπλευρη χρεοκοπία θα προκαλέσουν σοκ αν εφαρμοστούν. Το “δεν πληρώνω”, “δεν δέχομαι τα μέτρα του μνημονίου” δίνει πιθανότητες σε αυτό που ανέφερα πιο πάνω.


Χρειάζεται ενημέρωση, κοινή λογική και ψύχραιμη σκέψη χωρίς προκαταλήψεις, ώστε η λαϊκή αντίδραση να φέρει καλύτερες συνθήκες στη χώρα και όχι την καταστροφή της.


RSS Feed - μην χάνεις θέμα από το investorblog!!!

http://dimknaf.capitalblogs.gr

Σχόλια
Ταξινόμηση κατά: 
Ανά σελίδα: 
 
  • Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια