Λογαριασμός
Άρθρα Ειδήσεις Forums Blogs Σελίδες Εργαλεία Μέλη
  •  
 
Ενέργειες
Βαθμολογία
0 ψήφοι
Επισκόπηση
Κατηγορίες
Blogging for Money (1 Καταχωρήσεις)
Χρηματιστήριο-Επενδύσεις (152 Καταχωρήσεις)
Πολιτικές εξελίξεις: Καταλύτης για το ΧΑΑ
Πολιτικές εξελίξεις: Καταλύτης για το ΧΑΑ

Πολιτικές εξελίξεις: Καταλύτης για το ΧΑΑ

Πολιτικές εξελίξεις: Καταλύτης για το ΧΑΑΤο προηγούμενο διάστημα γίναμε μάρτυρες εντυπωσιακής βελτίωσης του άσχημου οικονομικού κλίματος στην Ελλάδα. Έπειτα, ακολούθησαν οι εκλογές που έσπρωξαν τον ούτως ή άλλως λαϊκίστικο πολιτικό λόγο σε επίπεδο καφενείου. Οι πολιτικοί χειρισμοί τόσο από την κυβέρνηση όσο και από την αντιπολίτευση κάνουν ‘ασανσέρ” την αίσθηση που έχει ο επενδυτής για τις προοπτικές μετάβασης σε ένα ρεαλιστικό πλάνο αλλαγών που θα φέρουν την “ανάσταση”. Το ΧΑΑ χορεύει σε αυτούς τους ρυθμούς.

 

Όσο και αν φαίνεται προκλητικό για το τμήμα της κοινωνίας που υποφέρει (άνεργοι, χρεοκοπημένοι, χαμηλόμισθοι), η οικονομία φαίνεται να βρίσκει ισορροπία παρότι υπολειτουργεί. Μάλιστα, η κατάσταση ληθάργου, ίσα ίσα περισσότερες προοπτικές ανάπτυξης κρύβει, παρά αποτελεί εμπόδιο για αυτή. Είναι σαν να έχουμε ένα πιεσμένο ελατήριο από φοβερά βαρίδια, όπως: διαφθορά, πελατειακότητα, λαϊκισμός, άσχημη ψυχολογία. Το προηγούμενο διάστημα η μεγαλύτερη δύναμη που πίεζε το ελατήριο προς τα κάτω ήταν η αναγκαία διαδικασία περιορισμού της διαφοράς παραγόμενου και καταναλισκόμενου προϊόντος. Δυστυχώς, επιλέξαμε να περιορίσουμε το καταναλισκόμενο προϊόν, από το να ενισχύσουμε το παραγόμενο. Και λέω επιλέξαμε, γιατί ως κοινωνία δεν είμασταν ώριμοι να δεχτούμε τις απαραίτητες αλλαγές και μεταρρυθμίσεις, οπότε προτιμήσαμε να “μουτζώνουμε” και να παραπονιόμαστε, θεωρώντας πως η μόνη λύση είναι η επιστροφή στην εποχή αναντιστοιχίας παραγωγής-κατανάλωσης. Αυτή η ουτοπική αντίληψη μας οδήγησε στο να υποφέρουμε. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, το ελατήριο τελικά ισορρόπησε.

Πολιτικές εξελίξεις: Καταλύτης για το ΧΑΑ

Η δύναμη που έχει συσσωρευθεί σπρώχνει για εκρηκτική ανάπτυξη και επιστροφή της οικονομίας στα προ κρίσης επίπεδα. Αν παλαιότερα πνεύμονας ήταν οι δημόσιες δαπάνες και η δημοσιονομική επέκταση, το ρόλο αυτό θα παίζουν τώρα εξωστρεφείς κλάδοι της οικονομίας. Η δε “εξαθλίωση” θα διευκολύνει την υποκατάσταση των εισαγωγών από ντόπια παραγωγή. Ετσι, όσο η εξωστρέφεια και η υποκατάσταση λειτουργούν, η ανεργία θα αποκλιμακώνεται και η ανάπτυξη θα επιστρέφει. Με τη σειρά της θα προκαλεί αύξηση της κατανάλωσης και θα βοηθά και τους πιο εσωστρεφείς κλάδους, δίνοντας νέα ώθηση στην ανάπτυξη και ανάσες στο μέτωπο της ανεργίας. Έτσι από το φαύλο κύκλο θα οδηγηθούμε σε έναν ενάρετο κύκλο ανάπτυξης. Εξετάζοντας το καθαρά από οικονομική σκοπιά, θεωρώ πως αυτή η προοπτική φαίνεται αρκετά συμπαγής. Αυτό που διακρίνεται πολύ θολά ακόμα είναι το πολιτικό τοπίο, έτοιμο να βάλει τις συνηθισμένες τρικλοποδιές. Για αυτό και η ανάλυση του είναι ό,τι πιο καθοριστικό για το ΧΑΑ.

 

Ποιο θα είναι το “μετά κρίσης σκηνικό”; Ιδού 3 βασικά σενάρια:

 

ΤΟ ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ;   (ερωτηματικό εδώ, γιατί εμείς οι ρομαντικοί οφείλουμε να το αμφισβητούμε)

Δυστυχώς το πελατειακό σύστημα, έστω λαβωμένο, καταφέρνει να επιβιώσει. Πασχίζοντας να μην πεθάνει θα λειτουργήσει ως μεγάλο εμπόδιο σε όλη αυτή τη διαδικασία. Κάθε “ανάσα” που θα παίρνουμε από την εκτόνωση του ελατηρίου, άμεσα θα κατευθύνεται στους πεινασμένους “πελάτες”, δημιουργώντας πάλι βαρίδια. Χαρακτηριστικό πρώτο δείγμα είναι οι παροχές προς τους στρατιωτικούς αντί να προτιμηθούν ευρείες φοροελαφρύνσεις και ο πρόσφατος “λαικό-δεξιός” ανασχηματισμός. Τέτοιες επιλογές, από τη στιγμή που υπάρχει πολιτική σταθερότητα, δεν θα εμποδίσουν την ανάπτυξη αλλά θα τη μετατρέψουν σε μια αργή διαδικασία, ενώ ύστερα από μερικά χρόνια θα ελλοχεύει ο κίνδυνος να υποτροπιάσουμε. Το αρνητικό είναι πως η κρίση δεν θα έχει σταθεί ως ευκαιρία να αλλάξουμε. Το θετικό, πως σε συνθήκες σταθερότητας θα έχουμε αποφύγει το ΑΤΥΧΗΜΑ και ίσως κάποια στιγμή τα επόμενα χρόνια μεταφερθούμε στην ΕΛΠΙΔΑ.

 

ΤΟ ΑΤΥΧΗΜΑ

Με τους περισσότερους νέους άνεργους, ό,τι και να υποδυκνύει η οικονομική ανάλυση, το ελατήριο μπορεί να σπάσει και να έχουμε την επιστροφή χαοτικών συνθηκών. Αυτό θα μας σπρώξει σε ακόμα χαμηλότερο σημείο ισορροπίας και σε νέα δείνα. Το αρνητικό είναι πως μόνο και το άκουσμα του  κίνδυνου του ατυχήματος, αποτελεί βαρίδι. Το θετικό είναι πως “ανακατεύει την τράπουλα” και πως για κάποιους δίνει πιθανότητες ανατροπής του “ΠΕΠΡΩΜΕΝΟΥ”.

 

Η ΕΛΠΙΔΑ

Ειτε ξυπνώντας πιο ώριμοι μετά από ένα ΑΤΥΧΗΜΑ – και ελπίζω όχι μεταμορφωμένοι σε αφηνιασμένα άλογα, είτε με την αλλαγή σκυτάλης προς τη νέα γενιά, που σε συνθήκες ομαλότητας θα ανατρέψει το  ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ τα επόμενα χρόνια, η ΕΛΠΙΔΑ θα είναι ό,τι καλύτερο έχει συμβεί στην χώρα από τη σύσταση του ελληνικού κράτους. Η ανάπτυξη θα είναι εκρηκτική σε ένα φιλικό περιβάλλον χαμηλής φορολογίας, περιορισμού του δημοσίου τομέα και της διαφθοράς, ανοίγματος της οικονομίας και διαμοιρασμού του αποθέματος στους πιο αδύναμους και όχι στους “πελάτες”. Το επίπεδο διαβίωσής μας θα ξεπεράσει σύντομα αυτό του 2008. Δείγματα ό,τι κατευθυνόμαστε προς αυτό το σενάριο θα έχουμε:

 

- όταν αρχίσουμε να ακούμε τους πολιτικούς να απευθύνονται στον κόσμο της παραγωγής και όχι τους “πελάτες”. Αν θέλουμε την Ελλαδα να προοδεύει, αυτή πρέπει να αναδειχθεί ως μεσαία τάξη αντί των αργόσχολων γραφειοκρατών.

- όταν σβήσει το όνειρο του δημοσίου και του ρουσφετιού. Τόσο για τα νέα παιδιά όσο και τους τυφλωμένους γονείς που τα κατευθύνουν στα βράχια έχοντας οι ίδιοι ζήσει όλη τους τη ζωή σε ένα άρρωστο και ανέντιμο περιβάλλον μετριότητας. Τόσο άρρωστο και ανέντιμο που τους έχει “κοιμίσει” τόσο ώστε ούτε τη “βρωμιά” τους να μη μπορούν να αντιληφθούν.

 

Για να μη παρεξηγηθώ, σαφώς χρειαζόμαστε στελέχωση του δημοσίου τομέα και υπάρχουν ήδη ικάνά κύτταρα εντός αυτού, αλλά όχι με τη λογική του “βολέματος”, της “εξασφάλισης” και της “σωτηρίας”.

 

Δυστυχώς, για την ώρα το σενάριο αυτό δεν φαίνεται να πραγματώνεται. Η κρίση με τον τρόπο που εξελίχθηκε και η λυσσαλέα άμυνα του πελατειακού συστήματος, έχουν “σατανοποιήσει” τις μεταρρυθμίσεις στη συνείδηση του λαού. Επίσης, σε επίπεδο προσωπικών επιλογών, προς το παρόν οι περισσότεροι σκεφτόμαστε πιο οπισθοδρομικά από ό,τι προ κρίσης, λόγω φόβου. Το στρίμωγμα στα βουλευτικά γραφεία και τα ρουσφετολογικά παρακάλια έχουν ενταθεί.

 

Τι σχέση έχουν όλα αυτά με το ΧΑΑ;

Η ΕΛΠΙΔΑ δικαιολογεί πολύ υψηλότερες αποτιμήσεις από τις σημερινές. Το ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ έχει σχεδόν προεξοφληθεί και δεν κρύβει πολύ μεγάλα περιθώρια δίκαιης ανόδου, ενώ πάντα πρέπει να είμαστε επιφυλακτικοί για το ATYXHMA.

Προσωπικά, προτιμώντας να ενισχύω θέσεις σε συνθήκες πανικού και να αποδεσμεύομαι σταδιακά ανακτώντας ρευστότητα, δεν θεωρώ πως διανύουμε περίοδο εντοπισμού ευκαιριών, όπως το καλοκαίρι του 2012. Από τρίμηνο σε τρίμηνο οι προοπτικές επιτάχυνσης των μεταρυθμίσεων αλλάζουν και όταν δεν έχεις σαφή άποψη καλύτερα είναι να μη στηρίζεσαι σε αυτή. Παραμένω, λοιπόν, σε κάποιες φθηνές μετοχές, αλλά παράλληλα διατηρώ ρευστότητα, καθώς θεωρώ πολύ πιθανό η επιστροφή αρνητικής ψυχολογίας να φέρει ευκαιρίες “ψαρέματος”.

* Τα παραπάνω δεν αποτελούν σύσταση πώλησης ή αγοράς αξιών.


Από το Investorblog.gr

Σχόλια
Ταξινόμηση κατά: 
Ανά σελίδα: 
 
  • Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια